Sanat Akımları – II

 

Yazının ilk bölümü için şöyle buyurun: Sanat Akımları -I

Kübizm:

Cezanne’ye göre “Doğadaki herşey küreye, koniye ve silindire dayanır”. 1907 yılında ortaya atılan kübizmde, doğa kendi unsurlarından kurtarılıp geometrik parçalarla yeniden inşa edilir. Öncüleri; Pablo Picasso, Georges Braque, Paul Cezanne’dir.

Fütürizm:

Bir İtalyan akımı olarak değerlendirilen fütürizmde, doğadaki herşey hareket halindedir ve sürekli bir değişim içerisindedir. Örneğin; koşan bir at 24 bacaklı tasvir edilmektedir. Başlıca temsilcileri; Umberto Boccioni, Giocomo Balla, Carlo Carra’dır.

Soyut Resim:

1910 yılında Kandinsky tarafundan ortaya atılan soyut resimde amaç, çizgi ve renkleri düzenli biçimde yüzeye yerleştirerek duygusal kompozisyonlar elde etmektir. En önemli özelliği; doğadaki gerçek nesneleri betimlemek yerine, biçim ve renklere sonsuz bir serbestlik tanımasıdır. Öncüleri; Wassily Kandinsky, Jackson Pollock, Mark Rothko’dur.

Dadaizm:

1.Dünya savaşı sırasında tarafsız ülke olan İsviçre’ye sığınan sanatçıların oluşturduğu sanata karşı bir sanat akımıdır. Avrupa uygarlığına ve savaşa karşı bir protestoyu temsil eder, geleneksel herşeye kesin bir karşı çıkıştır. Sanatçıların bazıları, işe yaramayan makineler, alakasız kombinasyonlarla absürt kolajlar oluşturmuşlardır. Öncüleri; Marcel Duchamp, Tristan Tzara, Man Ray, Jean Arp, Max Ernst’tir.

Sürrealizm:

Fransa’da 1924 yılında doğan sürrealizm akımı, doğanın mantıklı görünüşünü değil, bilinçaltı ve rüyaların dünyasını göstermeyi amaçlar. Zıt renkler kullanılarak, anlatım çarpıcı bir boyuta taşınır. Öncüleri; Salvador Dali, Paul Klee, Joan Miro, Marc Chagall’dır.

Pop-Art:

Popüler sanatın kısaltılmışı olan bu akım 1950lerde İngiltere’de ortaya çıkmış, 1960larda Avrupa ve Amerika’ya yayılmıştır. Bu akımda, günlük tüketim eşyaları çizgi roman ve reklamcılık teknikleri kullanılarak resmedilir. Gerçek ile görüntünün farkını çarpıcı olarak ortaya koyarak, makineleşmiş hazırcı insanı eleştirir. En önemli temsilcileri; Andy Warhol, Roy Linchtenstein, Richard Hamilton sayılabilir.

Minimalizm:

Bu akımda, matematiksel düzen tekrarıyla, malzemenin orjinal yapısını bozmadan, gösterişsizliği ve sadeliği benimsemek amaçlanır. Öncüleri olarak; Sol LeWitt, Carl Andre, Frank Stella sayılabilir.